ΕΡΩΤΗΣΗ Πώς βλέπετε το σύγχρονο εικαστικό τοπίο στην Ελλάδα σε σχέση με το εξωτερικό;

Υπάρχει μια έντονη δυναμική και εξαιρετικό καλλιτεχνικό δυναμικό, ωστόσο το πρόβλημα στην Ελλάδα παραμένει η έλλειψη ρίσκου και η εσωστρέφεια. Όλοι γνωρίζονται μεταξύ τους, όλοι σχολιάζουν τις κινήσεις των άλλων, αλλά ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα τολμήσουν να επενδύσουν σε κάτι πραγματικά ανατρεπτικό ή έξω από τις ασφαλείς νόρμες της εγχώριας αγοράς.

ΕΡΩΤΗΣΗ Ποιος είναι ο ρόλος του ιστορικού τέχνης και του επιμελητή σήμερα;

Ο επιμελητής δεν είναι απλώς αυτός που κρεμάει έργα στους τοίχους. Οφείλει να παράγει λόγο, να δημιουργεί γέφυρες ανάμεσα στο έργο και τον θεατή, και κυρίως να προκαλεί ερωτήματα. Στην εποχή της ταχύτητας και της εικόνας, η ιστορική τεκμηρίωση και η κριτική ματιά είναι πιο απαραίτητες από ποτέ για να μην καταλήξει η τέχνη ένα απλό διακοσμητικό προϊόν.

ΕΡΩΤΗΣΗ Τι χρειάζεται για να αλλάξει αυτή η νοοτροπία στην εγχώρια σκηνή;

«Χρειάζεται θεσμική υποστήριξη, εξωστρέφεια και κυρίως εκπαίδευση του κοινού. Πρέπει να σταματήσουμε να φοβόμαστε την αποτυχία ή την κριτική. Η τέχνη προχωρά μόνο μέσα από τη ρήξη και το πείραμα. Όσο ανακυκλώνουμε τα ίδια και τα ίδια, απλώς θα συντηρούμε μια κατάσταση χωρίς πραγματικό διεθνή αντίκτυπο.»